Geen crematiequota voor Zorgvlied

donderdag 3 februari 2011

Begraafplaats Zorgvlied wil haar cliënten graag de mogelijkheid bieden om zich na hun overlijden op Zorgvlied te laten cremeren. Nu is dat nog niet mogelijk, waardoor de gehele uitvaart of alleen de crematie zelf op een andere locatie moet plaatsvinden. D66 steunt de wens van Zorgvlied om ook crematies volledig te faciliteren, zonder daar beperkingen aan op te leggen. Raadslid Paul Guldemond: ‘Wij vinden het belangrijk dat ieder individu zoveel mogelijk zijn leven naar eigen inzicht kan inrichten. Daar hoort het afscheid van het leven ook bij’.

Concurrentie?
Stadsdeel Oost had bezwaren tegen de wens van Zorgvlied, omdat de crematiefaciliteit een mogelijke concurrent zou zijn van de faciliteit op De Nieuwe Ooster in stadsdeel Oost. De vrees was dat de crematiefaciliteit in Oost straks niet meer rendabel zou zijn.

Een oplossing werd gevonden in afspraken tussen De Nieuwe Ooster en Zorgvlied over de verdeling van capaciteit. Het voorstel was dat stadsdeel Zuid alleen mee zou werken aan het realiseren van de crematiefaciliteit als dergelijke verdelingsafspraken zouden worden vastgelegd. Stadsdeel Zuid moet immers een bouwvergunning aanvragen en de nodige ontheffingen verzorgen. D66 kon zich daar echter niet in vinden.

Paul Guldemond: ‘Wij vinden het onwenselijk om afspraken te maken over de verdeling van crematiecapaciteit. In de praktijk gaat het dan om een maximaal aantal crematies per locatie per jaar, waardoor schrijnende situaties kunnen ontstaan. Bijvoorbeeld dat iemand die zijn of haar hele leven in het stadsdeel heeft gewoond er vervolgens niet gecremeerd worden omdat het quotum inmiddels is gehaald. Onacceptabel en niet uit te leggen’.

Keuzevrijheid centraal
Tijdens de raadsvergadering van januari stelde D66 daarom samen met VVD en GroenLinks voor om niet langer aan te sturen op afspraken over het verdelen van crematiecapaciteit. De meerderheid van de deelraad steunde dit voorstel tegen crematiequota, PvdA en SP stemden tegen. Guldemond: ‘Ons ging het erom dat straks de keuzevrijheid voor ieder individu en de nabestaanden centraal staat. De overheid moet niet, al is het dan indirect, meebeslissen over de vraag of iemand begraven of gecremeerd wordt en waar dat gebeurt’.