'De buurt neemt de kunst over'. Interview met Cintha van Heeswijck

ArtZuid heeft stukken van veel gerenommeerde artiesten als Rodin, Dali, Appel en Corneille weten aan te trekken. Hoe is jullie dat gelukt?
Deels door ons netwerk en deels door het trackrecord van ArtZuid 2009. We zijn letterlijk door Europa getrokken met de foto’s van ArtZuid 2009 en hebben grote galerijen bereid gevonden om beelden uit te lenen. Een groot museum als het Rodin Museum wil ook zichtbaarheid! Bekende musea hebben bovendien graag Amsterdam als podium en de kunstenaars hebben vaak een historie in Amsterdam, zoals die er is met Appel. Het is ook belangrijk een betrouwbare partner te zijn voor die partijen : ze willen alles natuurlijk weer netjes terug hebben.

ArtZuid is voor het merendeel gefinancierd door sponsoren. Wat maakt ArtZuid zo interessant voor bedrijven?
In de eerste plaats: het netwerk. Onze sponsoren zijn veelal ondernemers uit de buurt, die een zakelijk netwerk in Amsterdam Zuid willen onderhouden. ArtZuid is daar een interessant middel toe. Daarnaast kunnen ze hun klanten meenemen naar ‘hun’ project. Het geeft een bepaalde allure, het is nieuw, en er wordt over gesproken. De doelgroep van hun klanten past hierbij en het is bovendien dicht bij het bedrijf. Tenslotte hebben de sponsoren sympathie voor de buurt en willen ze iets terugdoen. In deze tijd is duurzaamheid geen loos begrip meer: het doet er echt toe.

Wat is het geheim achter het succes van ArtZuid?
Gedrevenheid en vasthoudend van de mensen achter de organisatie. Dit soort projecten kun je niet voor elkaar krijgen zonder de bewoners, of zonder een gezonde dosis lef en durf. Het is een enorm project en ArtZuid organiseren betekent het project ademen en leven. Het kan alleen met erg gedreven mensen. Daar moet ik wel bij zeggen dat als je nog een slag wilt maken en het wat menselijker voor de organisatoren wil maken, dan is een klein projectbureau met betaalde medewerkers de volgende stap. Het wordt nu eigenlijk te groot om alleen door bewoners te worden gedragen.

Wat kunnen andere cultuurprojecten leren van ArtZuid, nu veel subsidies worden gekort?
Om creatief te zijn met de organisatie van een cultuurproject. Ik kom uit een zakengezin, dus ik ben creatief met het vinden van geld. Het gaat uiteindelijk om ondernemerschap. De kantoren op de Zuidas wilden bijvoorbeeld graag verbinding met de binnenstad, en wij leverden dat. Dus dan moet je durven om deze bedrijven om geld te vragen. Erop af. Culturele instellingen moet terug naar de mensen, net als ArtZuid. Daar overleef je mee.

Wat was in de afgelopen editie je favoriete kunstwerk op de route?
Poeh, dat kan ik nog steeds niet zeggen. Hoewel, er is toch maar één koning: Rodin, waarvan de Balzac dit jaar in onze collectie zat. Van dat kunstwerk kan ik echt emotioneel worden. Daarnaast wil ik nog een eervolle vermelding geven aan Heureka van Jean Tinguely, welke nog altijd op straat te bewonderen zal zijn tot 16 oktober. We noemen het al de nieuwe kerkklok van Zuid.
 
Het leuke is dat ook de bewoners hun favoriete kunstwerken hebben. Een aantal kunstwerken zijn na ArtZuid 2009 achtergebleven, mede op verzoek van de bewoners, en ook nu wordt er door bewoners zelf actie gevoerd om Searching for Utopia van Jan Fabre te mogen houden in de buurt. Je zou daarom kunnen zeggen dat wij op een democratische wijze de openbare ruimte in Amsterdam Zuid vullen. De buurt neemt de kunst over.